تازه‌ها:
Home / شعر / به ستایش یک بوسه
304042_279443372162154_416636653_n

به ستایش یک بوسه

بر این دهلیز
بر این چهار دیواری‌ها
که وانمود می‌کنند خاموشند
بوسه‌ای از لبانت برمی‌دارم.

ماه نشسته در نگاهت را
تقدیم اضطراب پلک هایم خواهم کرد
هردو به احترام شکفتنِ یک بوسه
مدتی را نابینا خواهیم بود.

دزدکی خواهم دید که چشمانت را بسته‌ای
دزدکی خواهم دید که پلک‌هایت می‌لرزند
واین خوشحالم می‌کند.

خش خش خوشه‌های مژگانت
مجابم می‌کند ناآرام بمانم
مجابم می‌کند غوغای نشسته بر لبانت را فتح کنم.

دزدکی نگاهت در ناآرامیم می‌لغزد
دزدکی نگاهت در گلگونی گونه‌هایم می‌لغزد
هردو دزدکی خواهیم فهمید
که همدیگر را چقدر دوست داریم
و این خوشحالمان می‌کند
مانند دو سار
که تمام فصل را به فکر تحریک هم بوده‌اند
آنگاه که انتظار در یک جفت‌گیری
زانو خواهد زد.
مانند سربازی که اسلحه‌اش را
برای همیشه در غلاف خاموشی می‌گذارد
دور از نگاه ژنرالی
مانیفست جنگ را مچاله می‌کند
و سرود بازگشت به خانه را می‌سراید.‌

برای مطالعه ی نسخه ی ترجمه شده شعر به کُردی « اینجا » کلیک کنید.

 

                                          «۱۹/۴/۹۲»

About azho

Check Also

13221679_256573218030081_7835130958433704035_n

میعاد

من با تو چنانم که شکوفه‌ها به جرات در توفانِ رود می‌ریزند. من با تو ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>