Home / شعر

شعر

همچون یک پرتقال

همچون یک پرتقال

تو دوباره این‌جایی محبوب من گویی که پنجره کتاب‌ها گونه‌ام،بازو و تک ‌تکِ مهره ‌هایم عطر دستانت را گرفته است. آینه گلدان‌ها و نگاه من به رویت لبخند می‌زنند _ انگار سال‌هاست چیزی را کم داشته‌ایم. تو دوباره این‌جایی خنکای تنت مرا در بر گرفته است شاید تنها یک رویا ...

ادامه مطلب

تا صبح

علی رسولی _ تا صبح

نه وطن نه رنگ نشسته بر پرچم‌ها نه برف که می‌زند و سربازان را می‌پوشاند من تو را سرزمینم می‌دانم. نه جنگ نه تسلیم نه رژه نه رنگ نشسته بر اونیفورم‌ها من رنگ لبان تو را می‌شناسم. نه مرگ نه آشتی نه گرسنگی نه رنگ نشسته بر پادگان‌ها من مبارزه ...

ادامه مطلب

گیلار

علی رسولی

  گیلار،گیلار است حتی اگر دست‌هایش را در شالیزار گم کرده باشد حتی اگر پرده ها آینه و پنجره، رنگ زغال بگیرند. گیلار، گیلار است حتی اگر همسرش، در سیاهی معدن ماه،قلب و چشم‌هایش را فراموش کرده باشد. گیلار،گیلار است وقتی خسته‌ ی خسته پلک‌هایش را به خواب می‌سپارد وقتی ...

ادامه مطلب

چند سوال

چند سوالی _ علی رسولی

ابرها می‌گذرند کوه ها منتظر می‌مانند چه کسی می‌خواهد ببارد؟   باران می‌زند بابونه ‌ها سردشان می‌شود چه کسی برای گیاهان شعر گفت؟   شبنم بر گلبرگ‌ها سنگینی می‌کند کدام ریشه ماه را دیده بود؟   جویبار می‌گیرد رودخانه امیدوار می‌شود کدام ریگ نگران است؟   صدای قطرات در کوچه ...

ادامه مطلب

نشانی‌ها

نشانی‌ها

زنی گفت: همچون مرگی‌ست که دنبال زندگی باشد هنوز در رگ‌هایش برگ‌ها می‌رقصند در دست‌هایش مشتی بابونه است من دیدم من با چشمان خود دیدم زنبق‌ها برایش گریه کردند. اناری شهادت داد و گفت: او او دختر همسایه‌ی ما بود همیشه آرزو می‌کرد صبحی زود بی مقصد از اینجا دور ...

ادامه مطلب

ناممکن

ناممکن_ علی رسولی

نمی‌شود ماهِ افتاده بر دریا را از امواج، از توفان جدا کرد. نمی‌شود زیبایی را از چشمان تو گل را از کوهستان و دلتنگی را از من جدا کرد… نمی‌شود فریاد را از لب باران را از کوچه درخت را از برگ و پاییز را از درخت جدا کرد. محبوب ...

ادامه مطلب

ترانه‌ی کسی که از جمعمان رفته بود

ترانه ی کسی که از میان ما رفته بود

صبح که پا شدیم از میون ما رفته بود تنها، با بارانی‌ای کهنه و یک جفت چشم آبی با مژه‌هایش که گاهی زردی می‌گرفت. آروم قدم می‌زد آروم‌تر از خونه‌ها از برج‌های بلند از قطاری که دیگه رفتن را فراموش کرده بود از کوپه‌های درجه دو که کارگران پایین شهر ...

ادامه مطلب

کیژۆڵەیەک لە دیاربەکرەوە

کیژۆڵەیەک لە دیاربەکرەوە

«کیژۆڵەیەک لە دیاربەکرەوە»   ئەو کیژۆڵەیەک بوو لە دیاربەکرەوە لە گەڵ شەودا دەستی پێدەکرد لە نێو ئەستێرەکاندا ون دەبوو و بەرە بەیان زوو، پێش هەڵاتنی گزنگ ئەو کاتەی هێشتا هەتاو عادەتی بە هەڵاتن نەبوو ئاوا دەبوو…   ئەو کیژۆڵەیەک بوو لە دیاربەکرەوە لە گەڵ بەهار چرۆی دەکرد و هاوسەفەری پاییز ...

ادامه مطلب

بیهوشی

شیرکو بیکس_بیهوشی

  بر آن بلندی پرنده ای افتاد وقتی با چشمان خود دید: بر افقْ ابری را کشتند. بر کوهی آبشاری از حال رفت وقتی با چشمان خود دید: در مقابل تاکی را کشتند. در خانه هم کمانچه ای به اغما رفت وقتی با چشمان خود دید: پایین تر،بر جاده شعری ...

ادامه مطلب