تازه‌ها:
Home / شعر / میعاد
13221679_256573218030081_7835130958433704035_n

میعاد

من با تو چنانم
که شکوفه‌ها به جرات
در توفانِ رود می‌ریزند.

من با تو
همچون صبحی که شبنمِ صورتیِِ گل‌هایش
کنگره‌ی ابرهای بارانی را
در خود حبس کرده باشند
و درخت در رگِ شاخه‌ها
صاعقه را.

من با تو
همچون میعادِ فانوس و موج:
روشنایی می‌بخشی،لبخند می‌زنی
و از اقلیمِ سنگ‌ها می‌کاهد.

مادیانی شیهه کشان صورتِ دروغینِ خود را
در آب سم‌کوب می‌کند
و مشتی یالِ افتاده
خوابِ ریگ و لجن‌خوارها را آشوب می‌سازد.

من با تو
همچون شکوفه
شبنم
صاعقه
فانوس و موج
رمه‌ی مادیان‌های وحشی و رود
همچون دو آهوی رم کرده
با شاخ‌های بلندیم:
نفس زنان
نمناکیِ فراموشِ تپه را می‌دریم
تا آلاله‌های ممنوع را
مژده‌ی آفتاب دهیم…

 

۲۸نوامبر ۲۰۱۷

About admin

Check Also

علی رسولی _ تا صبح

تا صبح

نه وطن نه رنگ نشسته بر پرچم‌ها نه برف که می‌زند و سربازان را می‌پوشاند ...

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>