تازه‌ها:
Home / شعر / جنگ / دنیایی به بزرگی عراق

دنیایی به بزرگی عراق

در بیروت باران می‌بارد

و سنگ فرش‌های آنکارا خیس است

کودکی بر خیابان‌های گرسنه‌ی فلوجه

لبخندی فراموش شده را می‌فروشد

مردی در کوچه‌های خاکی کابل

به خاطره‌های کهنه‌اش عشق می‌ورزد

و ضربان قلبش را در سکوت دیوار‌ها نهان می‌کند.

 

در بیروت باران می‌بارد

در بیروت باران می‌بارد

و منبرهای نینوا سنگسار دختری را جشن می‌گیرند

و زنی از پنجره‌های زخمی بغداد

به حاکمیت مردان مقدس می‌نگرد

و گونه‌هایش را با خون باکرگی‌اش سرخ می‌کنند

و مژه‌هایش را سر می‌برند

و واژه‌هایش را سر می‌برند

و گیسوانش را ممنوع.

 

در بیروت باران می‌بارد

در بیروت باران می‌بارد

آب جنازه‌ام را می‌گیرد

و دست‌هایم هنوز پیداست

شاید تارمویی از مرگ تو نیز بگذرد.

 

آه عشق من

بوی عراق گرفته‌ام

بوی اعدام الحریه*

بوی انتفاضه* گرفته‌ام

و زره پوشی از روی کودکان غزه‌ام می‌گذرد.

 

آه

آه عشق من

دست‌هایم دیگر توان ندارند

شاید موهای تو در این برهوت دنیا سوخته است

شاید‌‌ همان زن پنجره‌های زخمی هستی

و من هنوز رازت را نفهمیده‌ام.

 

در بیروت باران می‌بارد

و دنیا را خدا گرفته است

نگاه کن عشق من:

از خرابه‌های تانزانیا

کودکی به مرگ ما می‌نگرد

و سرود خسته‌ی کلیمانجارو را می‌سراید.

 

نگاه کن عشق من

بوی کابل گرفته‌ایم

بوی عراق

بوی اعدام الحریه.

 

۱الحریه: آزادی

۲-انتفاضه: خیزش. جنبش مقاومتی مردمی گسترده در مقابل اشغال‌گری و ظلم. انتفاضه به‌اصطلاح بر جنبش‌های مقاومتی مردم فلسطین در مقابل حکومت ‌اسرائیل اطلاق داده شده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

«۱۹/۶/۹۳»

About azho

Check Also

گریز

من از این سرزمین چه خواستم جدا از تکه‌ای نان گوشه‌ای سرشار از اطمینان جیبی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.