تازه‌ها:
Home / شعر / شباهنگام

شباهنگام

میشه

در خانه‌ی قدیمی تو

واژه‌ای تازه

تقدیم پنجره کرد.

در ایوان خوابی سفید دید.

در سکوت شب تمام مفهوم بودن را

میان خطوط لبانت نقاشی کرد.

 

میشه

هیچ گلی را قربانی ابراز علاقه نکرد

برای تقدیس هر دقیقه از بودن

نرگسی را

در خشکسالی خاک کاشت.

 

میشه

برگیسوان هر ریحان روبانی آبی بست.

با درخت سیب سخن گفت

و کاری کرد که شاخه‌های صنوبر

راز رود را بفهمند.

 

میشه

به آسانی از ازدحام‌های بی‌معنی دلگیر شد.

میشه ماه را میان چشمانت یافت

و نگاه پر از واژه شود.

 

میشه

عریان عریان

شباهنگام در حوضچه خزید.

از تیک تاک ساعت دور بود.

 

میشه

در هیأت ماه

همچون دو شبگرد نابهنگام جفت گیری کرد.

میشه از واژه، از فریاد

آبستن شد

عریان عریان

شباهنگام، در حوضچه خزید.

و کاری کرد که شاخه‌های صنوبر

راز رود را بفهمند.

 

 

«۳۰/۸/۹۲»

About azho

Check Also

میعاد

من با تو چنانم که شکوفه‌ها به جرات در توفانِ رود می‌ریزند. من با تو …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.