تازه‌ها:
Home / شعر / تا همیشگى

تا همیشگى

«تا همیشگى»

خاطراتم را بستم
کوه را نگریستم
راه را
خانه را
و رُز خشکی که علیه گلدان مرده بود
تنها تو را فراموش کردم ای یار.

در قدم ها بازماندم
کوه را نگریستم
راه را
خانه را
و رُز خشکی که علیه گلدان مرده بود
بازهم تورا فراموش کردم ای یار.
اشک کوه ها در خیالم ریخته است
می دانم
از راه
از سفر
از دنیا،رُزها و قصه ها زیباتری
و من بازهم می خواهم فراموشت کنم:
پری غمگینت در قلبم مرده است.

 

(۵/۶/۹۴)

About azho

Check Also

میعاد

من با تو چنانم که شکوفه‌ها به جرات در توفانِ رود می‌ریزند. من با تو …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.