تازه‌ها:
Home / شعر / به ستایش یک بوسه

به ستایش یک بوسه

بر این دهلیز
بر این چهار دیواری‌ها
که وانمود می‌کنند خاموشند
بوسه‌ای از لبانت برمی‌دارم.

ماه نشسته در نگاهت را
تقدیم اضطراب پلک هایم خواهم کرد
هردو به احترام شکفتنِ یک بوسه
مدتی را نابینا خواهیم بود.

دزدکی خواهم دید که چشمانت را بسته‌ای
دزدکی خواهم دید که پلک‌هایت می‌لرزند
واین خوشحالم می‌کند.

خش خش خوشه‌های مژگانت
مجابم می‌کند ناآرام بمانم
مجابم می‌کند غوغای نشسته بر لبانت را فتح کنم.

دزدکی نگاهت در ناآرامیم می‌لغزد
دزدکی نگاهت در گلگونی گونه‌هایم می‌لغزد
هردو دزدکی خواهیم فهمید
که همدیگر را چقدر دوست داریم
و این خوشحالمان می‌کند
مانند دو سار
که تمام فصل را به فکر تحریک هم بوده‌اند
آنگاه که انتظار در یک جفت‌گیری
زانو خواهد زد.
مانند سربازی که اسلحه‌اش را
برای همیشه در غلاف خاموشی می‌گذارد
دور از نگاه ژنرالی
مانیفست جنگ را مچاله می‌کند
و سرود بازگشت به خانه را می‌سراید.‌

برای مطالعه ی نسخه ی ترجمه شده شعر به کُردی « اینجا » کلیک کنید.

 

                                          «۱۹/۴/۹۲»

About azho

Check Also

میعاد

من با تو چنانم که شکوفه‌ها به جرات در توفانِ رود می‌ریزند. من با تو …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.